ادعیا موفقیت وزیر در پارس جنوبی چقدر صحیح است؟

ژنرال‌های زنگنه، پیشرفت ماهانه پارس جنوبی را از 1.5 به 0.5 درصد رساندند

نگاهی به روند پیشرفت فیزیکی پروژه‌های پارس جنوبی طی 2/5 سال اخیر نشان می‌دهد دولت یازدهم با وجود تزریق مالی مناسب تنها توانسته است به پیشرفت فیزیکی ماهانه 0/55 درصد دست یابد در حالی که این رقم در 30 ماه پایانی دولت دهم 1/5 درصد بود.

ژنرال‌های زنگنه، پیشرفت ماهانه پارس جنوبی را از 1.5 به 0.5 درصد رساندند

گیلان خبر: وزیر نفت دولت یازدهم که در طول وزارت نخست خود در دوره اصلاحات موفق به توسعه و بهره برداری 5 فازپارس جنوبی شد در حالی پارس جنوبی را تحویل دولت بعد داد که فازهای 6، 7 و 8 با پیشرفت 75/4 درصد و فاز 9 و 10 با پیشرفت 27 درصد به دولت جدید رسیده بود.

 

در آن دوران تحریم‌ها به شدت سال‌های بعد وجود نداشت و پتروپارس در فاز یک با میانگین ماهانه پیشرفت 1/23 درصد، توتال در فاز 2 و 3 با میانگین ماهانه 1/56 درصد پیشرفت، انی و هیوندای در فاز 4 و 5 با میانگین پیشرفت ماهانه 1/66 درصد کار خود را به پایان رسانده بودند. فازهای 6 تا 8 پارس جنوبی نیز با میانگین پیشرفت 1/23 درصد و فاز 9 و 10 نیز با میانگین پیشرفت 0/77 درصد به کار خود در دولت اصلاحات پایان دادند. در فاز 9 و 10 کنسرسیومی متشکل از اویک، تأسیسات دریایی و شرکت GS کره جنوبی پیمانکار این پروژه بودند.

 

این ارقام در حالی به ثبت رسید که وزارت نفت در آن سال‌ها برنامه مدونی برای بهره‌برداری از پارس جنوبی نداشته و توسعه «موزائیکی» را در دستور کار قرار داده بود در حالی که قطری‌ها با تدوین برنامه‌ای جامع و همه جانبه – درست بر‌خلاف ایران-  توسعه پارس جنوبی را آغاز کرده بودند. به هر شکل بر اساس این مدل پارس‌جنوبی به دولت دهم رسید و این دولت برنامه‌های اصلاحی را برای توسعه بزرگ‌ترین میدان گازی جهان آغاز کرد.

 

دولت نهم و تکمیل پروژه‌ها

 

دولت جدید در شرایطی کار خود را آغاز کرد که ندای تحریم‌های جدید به گوش می‌رسید اما با این وجود فاز 6، 7 و 8 با میانگین پیشرفت ماهانه 0/66 درصد، خرداد 89 تکمیل شد. فاز 9 و 10 نیز تا حدودی تکمیل شد و در همان ایام و با پیشرفت فیزیکی 1/17 درصد به کار خود پایان داد هرچند به دلیل نبود رشته‌های درون‌چاهی بخشی از این پروژه به صورت کامل انجام نشد. همزمان با این پروژه‌ها، پروژه‌های دیگر نیز پی‌ریزی شد ولی از سال 89 به بعد تحریم‌ها وضعیت بحرانی برای پروژه‌ها ایجاد کرد اما با این وجود اعداد ثبت شده در پیشرفت فیزیکی پروژه‌ها حاکی از یک موفقیت پرهزینه بود.

 

فاز 12 از خرداد 89 تا مرداد 92 ماهانه 1/66 درصد پیشرفت داشت؛ فاز 13 نیز با معدل پیشرفت 1/72 درصد رکورد خوبی از خود به جا گذاشت. در فاز 14 این رقم حوالی 1/37 بود، فاز 15 و 16 نیز رقم 1/16 درصد پیشرفت فیزیکی ماهانه را ثبت کرد. فاز 17 و 18 نیز طی این سال‌ها به طور میانگین ماهانه 1/17 درصد پیشرفت فیزیکی را تجربه کرد و در فاز 19 به 1/77 درصد رسید. فاز‌های 20 و 21 با پیشرفت ماهانه 2 درصد و فازهای 22 تا 24 نیز با پیشرفت 1/69 درصد در ماه بیانگر پیشرفت پروژه‌ها بودند. با این وجود در این دوره بالاترین سرعت پیشرفت فازهای پارس‌جنوبی یعنی پیشرفت متوسط ماهانه نزدیک به 1/5 درصد برای هشت پروژه‌ همزمان در قالب 18 فاز استاندارد پارس جنوبی ثبت شد.

 

دولت دهم با به پایان رساندن پنج فاز باقیمانده از دولت هشتم توسعه فازهای جدید را آغاز کرد و توانست با میانگین پیشرفت کلی 69 درصد و پیشرفت ماهانه 1/5 درصد پروژه‌ها را تحویل دولت یازدهم دهد. این در حالی است که دولت هشتم دو پروژه را با میانگین کلی 51 درصد و میانگین ماهانه یک درصد تحویل داد. این در شرایطی است که دولت هشتم در راهبری دو پروژه و در شرایط سفید چنین اعدادی از خود به جای گذاشت در حالی که دولت دهم هشت پروژه مهم را یا اعدادی که به آن اشاره شد به دولت بعدی واگذار کرد.

 

دولت یازدهم

 

بیژن نامدار زنگنه که به نفت آمد در بازدید از پارس‌جنوبی گفت که در طول این هشت سال هیچ اتفاقی نیفتاده است. او گفت که مشکل اصلی در پروژه‌های پارس‌جنوبی پول نیست بلکه مدیریت پروژه است، لذا تصمیم گرفت ژنرال‌های بزرگ را در راهبری پروژه‌ها قرار دهد. او علی‌اکبر شعبانپور را به مدیریت شرکت نفت و گاز پارس منصوب کرد در حالی که او سابقه اجرای پروژه نداشت و شخص خود وزیر مسئولیت پارس‌جنوبی را بر عهده گرفت.

 

نگاهی به وضعیت پیشرفت فیزیکی پروژه‌ها از شهریور 92 تا اسفند 94 نشان می‌دهد که میزان پیشرفت فیزیکی پروژه‌ها با وجود تزریق مناسب منابع مالی – حدود 15 میلیارد دلار-  به پروژه‌ها میانگین ماهانه پیشرفت پروژه‌ها از 1/5 درصد به 0/55 درصد کاهش یافت.

 

نگاهی به جداول 2 نشان می‌دهد با وجود تزریق مناسب منابع مالی به پروژه‌های پارس جنوبی 30 ماه نخست فعالیت دولت یازدهم، روند تکمیل پروژه‌ها بسیار کند و ناامیدکننده بوده است و انتظار می‌رود تکمیل پروژه‌ها تا پایان سال 96 به طول بکشد. این ادعا با واقعیت همخوانی ندارد چراکه با توجه به کند شدن پیشرفت فیزیکی پروژه‌ها در 10 درصد پایانی و روند فعلی توسعه به طور قطع توسعه پارس جنوبی 30 ماه دیگر به اتمام می‌رسد. این در حالی است که بیژن نامدار زنگنه یکی از موفقیت‌های وزارت خود طی 2/5 سال گذشته را تسریع در پروژه‌های پارس جنوبی می‌داند و معتقد است با مدیریت خوب پروژه، عملکرد غیر قابل دفاع دولت گذشته در عسلویه را جبران کرده است!

 

شرایط صنعت نفت تفاوت خاصی با دوره گذشته نکرده است و تحریم‌های فلج‌کننده همچنان وجود دارد و حتی شرایط نیز بهتر شده است اما مدیریت ضعیف پروژه‌ها در پارس‌جنوبی و عقبگرد وزارت نفت، ضررهای میلیارد دلاری را به کشور وارد کرده است.

 

رسیدگی به پروژه‌ها

 

نکته تأسف‌برانگیزتر درباره مدیریت پارس‌جنوبی، برگزاری جلسات پیگیری پروژه‌ها به‌صورت دو هفته یکبار در دفتر وزیر نفت است در حالی که وزیر سابق نفت و مدیرعامل شرکت ملی نفت روزهای پایانی هفته در عسلویه حاضر می‌شدند و از نزدیک به پروژه‌ها رسیدگی می‌کردند.

 

از سوی دیگر، چینش مدیران در شرکت نفت و گاز پارس و پیمانکاران نشان می‌دهد گویا هیچ عزمی در توسعه پارس‌جنوبی وجود ندارد. وزیر نفت یک چهره بهره‌بردار و بیگانه با پروژه را به سمت مدیریت شرکت نفت و گاز پارس منصوب کرده است که هیچ سنخیتی با پروژه و حتی مبانی آن ندارد. مدیران پروژه کنار رفته و چهره‌های غیرتوسعه‌ای عنان کار را بر عهده گرفته‌اند که همین موضوع موجب کاهش یک درصدی پیشرفت ماهانه پروژه‌ها و عقب‌ماندگی شدید شده است. زنگنه در روزهایی که برای وزارت نفت خود را آماده می‌کرد مدیران قبلی نفت را گروهبان نامید و به دلسوزان نفت قول داد تا ژنرال‌ها را جایگزین آنها کند. گروهبان‌ها رفتند و ژنرال‌ها در پارس جنوبی به اندازه «سرباز صفر» نیز کارایی نداشتند تا به همگان ثابت شود عملکرد بهترین قاضی برای درجه‌بندی مدیران نفت است؛ «آمارها دروغ نمی‌گویند.»

منبع: جهان

 

کد مطلب: 15010

ارسال نظر

پربازدیدها

انتخاب سردبیر