نکات طلایی سخنان «رئیس کل بانک مرکزی»؛

آقایان به حقیقت «برجام اروپایی» خوش آمدید!/ وقت خداحافظی با «برجامیزه» کردن سیاست داخلی است

برجامیزه کردن سیاست خارجی و داخلی و اقتصاد و حوزه‌های دیگر وضعیت نامطلوبی برای کشور بوجود آورده است که وقت آن است که دیگر با چنین سیاست‌هایی که سرنوشت کشور را به خارج گره زده خداحافظی کرد.

آقایان به حقیقت «برجام اروپایی» خوش آمدید!/ وقت خداحافظی با «برجامیزه» کردن سیاست داخلی است

گیلان خبر: صحبت‌های جدید«عبدالناصر همتی» رئیس کل بانک مرکزی دارای نکات حائز اهمیتی است. همتی از روی که در صدر میز تصمیمات بانکی کشور قرار گرفته‌ مدیریت موثری در این حوزه داشته است و نشان داده که با برنامه ریزی و تصمیمات جدید سعی دارد از طریق مسائل داخلی مشکلات کشور را حل و فصل کند. 

«حمیدرضا حاجی بابایی»، رئیس فراکسیون نمایندگان ولایی با اشاره به نشست اخیر مجمع عمومی این فراکسیون با حضور همتی به نقل قول از برنامه‌ها و سخنان رئیس کل بانک مرکزی پرداخت و گفت: «همتی خاطرنشان کرد به کانال اروپا خیلی امیدی نیست ولی باید از آنها مطالبه کرد و طلبکار بود.»

واقع بینی یکی از اصول اساسی مدیریت است. درواقع در تصمیمات استراتژیک و راهبردی نیز بایستی به این نتیجه رسید که آیا چشم اندازی که ترسیم می شود قابل دسترسی است و سپس برای آن برنامه‌ریزی کرد. دراین میان آنچه مهم است برنامه‌های دیگر و همسویی است که بایستی طراحی شود تا اگر از یک راه به هدف مشخص مثلا شکوفایی اقتصادی نرسیم بلکه باید به دیگر موارد نیز توجه و از دیگر ظرفیت‌ها نیز استفاده کنیم. 

سخنانی که حاجی بابایی از همتی نقل قول کرد دو موضوع مهم را دراین عرصه یادآور می شود. اول اینکه اگرچه باید ایران در جامعه بین المللی مطالبات خود را پیگیری کند و این موارد در حوزه مطالبات نه درخواست التماسی از طرف‌های غربی طلب می‌شود؛ چراکه ایران در برجام تعهدات خود را انجام داده و امروز طلبکار تعهداتی است که طرف مقابل بایستی انجام می داد بلکه از سوی دیگر نبایستی همه تخم مرغ‌ها را در یک سبد چید. موضع همتی در این عرصه نشان می دهد که وی نه تنها امید واهی به اقدامات اروپایی‌ها نسبته بلکه اگر امیدوار هم باشد و اجرای آن هم صورت گیرد این موجب نمی شود که دیگر موارد کشور معطل و در انتظار این مورد خاص بماند. هر چقدر که این تصمیمات بنیادین باشد. 

از سوی دیگر رویه‌ای در دولت شاهد هستیم که چند سال است سرنوشت کشور را به یک موضوع خارجی گره زده است. توافقی که از همان ابتدا که امیدواری زیادی برای ثمربخشی آن بخصوص از سوی دیپلمات‌های بلندپایه کشورمان مطرح میشد و با تبلیغات سیاسی رسانه‌های اصلاح طلب همراه شد اما بسیاری از کارشناسان ضمانت اجرایی این روند را سیاسی و درواقع بدون ضمانت اجرایی محکمی قلمداد می کردند؛ هرچند که  قعطنامه شورای امنیت آن را سفت و محکم کرده بود. هرچند تجربه ترامپ نشان داد که این قعطنامه‌ها هم در تخطی آمریکا از تعهداتش اثری ندارد.

کارشناسان منصف بیان می کردند که برای اینکه فشار آمریکا و اروپا را از گرده کشورمان برداریم بایستی ابزار تحریم را از آنها بگیریم. ابزار تحریم در این حوزه قطعا موارد اقتصادی بود که می شد با سرمایه گذاری بر روی تولید ملی و بازارسازیی بین المللی محصولات غیرنفتی خصوصا در میان کشورهای همسایه که نیازمند کالای باکیفیت و با حمل ونقل آسان و سریع هستند، صورت گیرد. فرصت‌های قابل توجهی هم برای کشورمان با تحریم های بین الملی علیه کشورهای همجوار بدست آمد. قطر یکی از این کشورها بود که با کمک ایران از لحاظ حمل و نقل توانست خود را از گزند فشارهای عربستان سعودی و ائتلافش علیه این کشور در امان دارد. کشور روسیه نیز با توجه به الحاق شبهه جزیره استراتژیک کریمه به خاک خود با تحریم اروپا روبرو شد می توانست بازار خوبی برای کالاهای ایرانی باشد. فرصت‌هایی برای ایران که ترکیه از آن به طور بهینه استفاده کرد. 

نقل قولی که از همتی شد هرچند اگر بعدها هم تکذیب شود، یک رویه درست مدیریتی را یادآور می شود. پیشتر در بحبوحه اجرای برجام نیز «ولی الله سیف» رئیس کل بانک مرکزی در نیویورک از «دستاورد تقریبا هیچ این سند توافق» سخن گفته بود. سخنان سیف نیز نقطه عطفی درباره برجام و رسیدن به واقعیت این توافق هسته‌ای بود. حالا هر دو رئیس کل بانک مرکزی سخنانی درباره برجام و برجام اروپایی ابراز می کنند که حقیقت این موارد را به خوبی آشکار می‌سازد. پس از سیف نیز برخی از مسئولان دولتی از جمله «علی اکبر صالحی» رئیس سازمان انرژی اتمی از دبه کردن آمریکایی‌ها و غربی‌ها در برجام سخن گفت و بیان کرد که بانک‌های بزرگ غربی مراودات مالی با بانک‌های ایرانی انجام نمی دهد. موضوعی که تا به امروز خلاء آن را می بینیم.

با این حال دیده می شود که همان راهی که دولت در برجام رفت در هفت ماه اخیر در برجام اروپایی طی شد. امیدواری که هر چند کم رنگ تر بود اما کشور را دوباره معطل خود کرد. این موارد نشان می‌دهد که به هیچ روی نمی توان روی کانال‌های غربی حسابی باز کرد و اقتصاد کشور بایستی درداخل ساخته و پرداخته شود. برجامیزه کردن سیاست خارجی و داخلی و اقتصاد و حوزه‌های دیگر وضعیت نامطلوبی برای کشور بوجود آورده است که وقت آن است که دیگر با چنین سیاست‌هایی که سرنوشت کشور را به خارج گره زده خداحافظی کرد. 

منبع: جهان

 

کد مطلب: 47407

ارسال نظر

پربازدیدها

انتخاب سردبیر