آرامشی گورستانی يا دانشگاهی پويا؟

سياسي نشدن دانشگاه و مقابله با رشد علمی بايد يك اصل در وزارت علوم قرار گيرد و رئيس محترم جمهور نيز بايد به عنوان يك رئيس قوه‌ی دلسوز نسبت به اين امر اهتمام داشته باشد.

آرامشی گورستانی يا دانشگاهی پويا؟

گيلان خبر : سخنان سرپرست جديد وزارت علوم در مشهد موجي از انتقاد را به سوي ايشان روانه كرد. نجفي كه از كسب راي اعتماد مجلس در پست وزارت آموزش و پرورش جاي مانده بود. با حضور در مسئوليت سازمان ميراث فرهنگي نتوانست عملكرد مناسبي را از خود نشان دهد. وي در ديدار با معاونين دانشجويي وزارت علوم در مشهد بياناتي (۱)را ايراد نمود كه جاي بسي تأمل نگراني است. در اين نوشتار به بررسي دلايل اين سخنان و نيز عواقب بازگشت جریان‌های سياست زده با دانشگاه می‌پردازیم.
 
سياسي بودن دانشگاه يعني وجود حيات اجتماعي در لايه هاي حساس جامعه كه می‌تواند پويايي و نشاط را به ارمغان آورد. دانشجويان به عنوان وجدان بيدار جامعه نه تنها می‌توانند به عنوان يك قشر تأثیر گذار فعاليت نمايند بلكه با شناخت دقيق و كسب مهارت‌های زندگي قابليت تبيين انديشه هاي حق  و نيز مقابله با باطل را دارد.
 
در واقع رشد سياسي جامعه را می‌توان به رشد سياسي و افزايش بصيرت قشر تحصيل كرده به ويژه دانشجويان داست. اما آنچه كه مهم است تبديل نشدن سياست زدگي  و حزب گرايي به جاي رشد سياسي و انديشه هاي ديني است. آفتي كه در دوره هاي مختلف با جناح گرايي وزراي علوم به دامن دانشگاه‌ها افتاد و در نتيجه به سمتي سوق پيدا كرد كه جامعه را ملتهب و بحران زده گرديد. بحران‌های سياسي ابتداي انقلاب و دهه‌ی ۶۰، بحران سياسي – امنيتي دوران اصلاحات كه منجر به فعاليت احزاب منحله در دانشگاه‌ها و در نهايت فتنه‌ی ۷۸، بخشي از اين سياست زدگي و شكاف ايجاد شده توسط جريانات معاند انقلاب در دانشگاه‌ها بود. بر همین اساس وجود چند تذكر نسبت به فعاليت وزارت علوم حائز اهميت است :
 
الف‌) اساتيد دلسوز يا عناصري وابسته
 
يكي از مهم‌ترین آسیب‌های جامعه‌ی دانشگاهي به ويژه در قبل از انقلاب اسلامي وجود اساتيدي وابسته، غرب و يا شرق زده و متنفر از دستاوردهاي علمي كشور بود. اساتيدي كه به تعبير رهبري انقلاب اسلامي هر آنچه كه در داخل باشد را مورد طرد و هر آنچه كه دستاورد بیگانگان و غرب باشد را تحسين می‌نمایند.(۲)
 
اين افراد پس از انقلاب نيز توانستند با فضاي آزادي كه در دانشگاه ايجاد شد در قالب‌های مختلف نفوذ خود را مستحكم نمايند و جوانان را نسبت به انقلاب و دستاوردهاي آن مأیوس كنند. اين افراد به جاي آنكه به دنبال تلاش خالصانه و جدي براي كاهش شكاف علمي كشور باشند، ترمزي مهلك در راه توليد علمي و ارتقاي دانش كشور گرديدند. در واقع آنان نه تنها به وظیفه‌ی علمي خود كه دانش افزايي است عمل كردند بلكه تلاش و كوشش دلسوزان عرصه‌ی جهاد علمي را نيز به استهزا كشاندند و سدي براي رشد علمي كشور شدند.
 
 
اينان افرادي بودند كه غالبان در فتنه هاي مختلف راه خود را از نظام اسلامي جدا كردند و با پشت كردن به آرمان‌های انقلاب و بدنه‌ی انقلابي و مردمي نظام، هم سو با بيگانگان عليه فعالیت‌های اجتماعي، سياسي و علمي كشور تبليغات و مانع تراشي نمودند. بر همين اساس يكي از نگرانی‌های نمايندگان ملت در روز استيضاح دكتر فرجي، توجه به عدم بازگشت چنين اساتيدي به دانشگاه و مقابله با اين تفكرات در سطوح مختلف علمي كشور بود.
 
ب‌) جناح گرايي
 
طرفداري بي مورد و حتي خلاف واقع يكي از آسیب‌های سعادت بشر و سمي مهلك در رسيدن به بندگي خدا است. نظام اسلامي ايران بر اساس دریافت‌های ديني و احكام الهي توجه به سعادت بشر را به عنوان يك اصل در قانون اساسي (۳) قرار داده و خود را ملتزم به پياده سازي آن می‌نماید.
 
اما گذشت زمان و فعاليت جریان‌های مختلف سياسي و رشد قارچ گونه‌ی آن‌ها در دهه‌ی ۷۰ ، موجي را در دانشگاه‌ها به وجود آورد كه تشكيل گروه هاي علمي و تحقيقاتي، انجمن‌های تخصصي جاي خود را به راه اندازي دفاتر سياسي، نشست كنگره هاي مختلف احزاب و... داد و فضاي دانشگاه به جاي حفظ ثبات علمي به سمت جناح گرايي و حزب سازي پيش برد.
 
بر همين اساس در ديدار اخير هیئت دولت با رهبري معظم انقلاب به مناسبت هفته‌ی دولت، شامل تذكرات مهمي از سوي ايشان بود. رهبر عظيم الشان انقلاب اسلامي جناح گرا نبودن وزرا و ميل نداشت به احزاب را يكي از نكات مهم و برجسته‌ی سخنان ايشان خود قرار داد.
 
ايشان در ادامه‌ی سخنان خويش به موضوع عدم ورود فتنه گران و نيز جناح بندي ننمودن جامعه متذكر گرديدند و بيان فرمودند : « جناح‌بندی‌های سیاسی اشکالی ندارد اما نباید جامعه را به دو قطب تبدیل کرد زیرا این کار موجب دل‌زدگی و خستگی مردم و شکننده شدن محیط جامعه می‌شود. »(۴) لذا توجه مسئولان كشور به اين امر بسيار حائز اهميت است تا كشور دچار آسیب‌های گذشته نگردد.
 
اما آنچه كه بايد به عنوان نتيجه گيري بيان داشت، توجه به سياسي نشدن دانشگاه و مقابله با رشد علمی بايد يك اصل در وزارت علوم قرار گيرد و رئيس محترم جمهور نيز بايد به عنوان يك رئيس قوه‌ی دلسوز نسبت به اين امر اهتمام داشته باشد.
 
ايشان بايستي ضمن اولويت قرار دادن وزارت علوم به عنوان يك وزارت حساس و مهم، فردي را به اين وزارتخانه بگمارد كه دانشجويان را همچون فرزندان خود دوست بدارد و آن را به سويي پيش برد كه ضمن اجراي منويات رهبري عظيم الشان انقلاب، راهبردهاي علمي و پژوهشي شوراي عالي انقلاب فرهنگي را نيز عملياتي نمايد. تا ضمن سوق دهي كشور به سوي قله‌ی علمي، نقشه‌ی جامع علمي كشور با جد پيگير نمايد. در واقع انتخاب افراد سياسي و حزبي براي وزارت علوم سهمي مهلك در نهاد علمي كشور است و كشور را از راه ميل به سوي ارتقاي علمي خارج خواهند نمود.
 
پی نوشت:
۱)    آرامش گورستانی دانشگاه به‌نفع کشور نیست
۲)     پایگاه اطلاع رسانی رهبری معظم انقلاب : ۱۱/۰۴/۱۳۹۳
۳)     اصل سوم قانون اساسي : « ایجاد محیط مساعد برای رشد فضایل اخلاقی بر اساس ایمان و تقوی و مبارزه با کلیه مظاهر فساد و تباهی. »
۴)     پایگاه اطلاع رسانی رهبری معظم انقلاب : ۰۵/۰۶/۱۳۹۳
انتهای پیام

کد مطلب: 3561

ارسال نظر

پربازدیدها

انتخاب سردبیر