منظومه ی راه شیری بهشت!

رجب شیر آسمان است و ماه ماه خدا و ماه مرد خدا، علی مرتضی (ع) ...

منظومه ی راه شیری بهشت!

گیلان خبر ـ محمود سلمانی: رجب شیر آسمان است و ماه ماه خدا و ماه مرد خدا، علی مرتضی (ع) ...

رجب آمده، دور باش و کور باش گویان به اغیار  و نامحرمان و مژدگانی ده یمن و تبرک جوی مقدم حیدر کرار، همان رود بهشتی نعمت خدا که رسول مهربانی (ص) فرمودند رنگش شیر تر از  شیر است و عسل مبهوت طعمش؛

رجب منظومه ی راه شیری بهشت خداست ز آسمان آمده، تا بمانند شهاب های رماننده ی شیاطین، خبیثان و جاهلان آسمان، در ماه میلاد شیر خدا برمند و رهاییان، با زمزنه ی نامش برهند.

و در سرآغاز رجب، شیر سلسبیل بهشتی، امام باقر (ع) به فریاد زمین رسید، تا شیاطین و جُهّال زمین را نهیب زند و دورباش فرماید ...

شیر نعمت از آسمان و شیر معرفت در زمین؛ تا زمان و مکان، حساب کار حضور شیر خدا دستش بیاید و بداند با که "طرف" است و ستارگان بر کدام سوی سو سو می زند و به شوق لقای که تن به صف می کنند و دور که حلقه های منظومه های آسمان را تشکیل می دهند ...

 اینک شیر معرفت الله و آبشخور معرفت بشر؛  دستان باقر علم نبی (ع)؛

تببین گر دین و دانش نبوی و مشی و مرام علوی؛

با نام و نای نبوی و قامت و هیبت حیدری؛

و منطقش که چون عصای موسی (ع) دریا و ذره های دانش را شکافت و چنان که جز خدا کَسی، قعر و قدرش نیافت ...

و این میانه  ابلیس را ببین! با رویت هلال و یال و کوپال مردان رجب و نخستین روز، با غرش خِرَد باقری، کم کم، آماده ی سوگ و سوز می شود از ضربان و طنین ربّنای خداباوران در رجب و شعبان و بساطش را جمع می کند و تن پُر کینه اش را آماده برای بند و کُند و زنجیر رمضان!

و تمام این همه رستخیز بندگی، با میلاد او که فرزند سجده های و حاصل دعاهای سجّاد (ع) است شروع می شود!

و خدا باوری شیوع پیدا می نماید.

 عجب  شگفت میلادی است  میلاد محمد بن علی بن الباقر (ع)؛

حاصل پیوست عسل حسن و شیر حسین! مرج البحرین یلتقیانی دیگر؛ که بین آنها پرده ی دانش باقری است که هیچیک بر دیگری نمی آشوبد و مانع دیگری نمی شود. صبر حسن و شور حسین در "شیرعسل" شیرین زهرا (س) که باقر (ع) است در ماه "شیرعسل" شیرین خدا که رجب است!

به قول مولانا:

هم نظری، هم قَمَری، هم قَمران را قَمری؛ هم شکر اندر شکر اندر شکری !

عجب ماه ماهی؛ غرقه شرف، غرقه ی شعف؛ غرقه ی نجف ... و هنگامه ی شورش خداباوران علیه شیطان...

گفتند رجبیون کجایند؟

کمی صبر کن! گمانم چیزهایی دارد  برایم روشن می شود!

صاحبان و مولدان و شهد شهادت نوشیده های این ماه را بنگر! تقیِ نقی و نقیِ تقی، فرزندان پاک و مصفا و بی ریای علی (ع)، دور موکب پدر را گرفته اند  و موسای کاظم (ع) با اسب زین کرده برای جهاد و زینب (س) یگانه، به هواداری پدر گردش را گرفته اند ... چقدر هوادار داری علی جان!

آخر ماه نیز محمد (ص) مبعوث می شود با بازویی که "علی" (ع) است و خونی که خون علی (ع)  است و گوشتی که با گوشت علی (ع)  یکی است و ایمانی که با گوشت و خون هر دو آمیخته و جدا نشدنی است  ...

علی (ع) هوادار محمد (ص) است و محمد (ص) هواخواه علی (ع) ...

و رجب، هنگامه ی شادباش و بهار گلستان محمد و علی (ع) است و دبیاچه اش، باقر علم نبی (ع) ...

و این خیلِ خدا، آخر رجب با اضافه شدن فرزندان فاطمه (س) در شعبان به مهدی می رسند!

آیا تا کنون اندیشیده اید :

او _محمد بن علی الباقر (ع) _اولین "محمدی" است که فرزند "علی" است؟!

آیا تا کنون فکر کرده ایم محمدِ سجاد (ع) چگونه در زمان قُل و قُل جهالت و انا ربکم الاعلای ابلیس، در اوج تازش چهاراسبه ی حکومت حماقت اموی، چگونه مکتب کوچک علوی پدر را دانشکده ای فرمود تا فرزندش دانشگاه صادقی (ع) را بی مانند ترین مکتبی فرماید که جنس بشر در آن زانوی تلمذ زده باشد ...

خداوند تقدیر فرموده است تا رجب، شاباش خوان حضور امام محمد باقر علیه السلام و چاووش خوان خُرّم شدن بوستان علوی باشد... توامان شادباش باد!

البته این همه شادی و این همه سجاده ی نیاز رجب، یک چیز را کم دارد؛

اشاره نمودم؛

تاج پادشاهی صاحب الزمان (عج)؛ م . ح . م . د ی دیگر! سه محمد و یک علی (ع) در یک جای، چهار سوی نظم نوین جهانی خداوند عجب جهانی می شود، آنگاه که بشریت دوباره خلق شود و خلقت آنگونه که باید، خدایی نمودن خدا را بنگرد...   نزدیک باد

کد مطلب: 14451

ارسال نظر

پربازدیدها

انتخاب سردبیر