گفت وگو با برگزیده فیلم کوتاه کودک:

سینمایی که سودش در پیش تولید است!/سینمای کودک ما گیشه ندارد

محمد بخشی، فیلمساز برگزیده جشنواره فیلم کودک گفت: متأسفانه به این دلیل که سینمای کودک ما گیشه ندارد، پول‌های دولتی برای تولید برخی فیلم‌ها هزینه می‌شود و خود فیلمسازها تنها در پیش تولید سودشان را کسب می‌کنند و دیگر به کیفیت کارها توجهی ندارند.

سینمایی که سودش در پیش تولید است!/سینمای کودک ما گیشه ندارد

گیلان خبر: محمد بخشی فیلمساز فیلم کوتاه آریووالیبال به تهیه کنندگی نیما ربیعی است که در سی امین جشنواره فیلم کودک و نوجوان جایزه پروانه زرین بهترین فیلم کوتاه و نیمه بلند را در اصفهان به خود اختصاص داد.

وی درباره فیلم کوتاه  خود می گوید که این فیلم در پانزده دقیقه در بخش ملی و بین المللی فیلم کودک شرکت کرد. مشروح گفت وگو با محمد بخشی را می‌خوانیم:

*لطفا درباره آریو والیبال بیشتر توضیح دهید و اینکه به چه زبانی ساخته شده است؟

-فیلم من به دو زبان انگلیسی و عربی ساخته شده بازیگر نقش اصلی من اتفاقا کر و لال است یعنی اصلا توانایی تکلم ندارد گروهی پناهنده عرب زبان به مرز یک کشور انگلیسی زبان می رسند و به شدت با هم درگیر می‌شوند حال یک بچه ای که کرولال است او باعث ارتباط بین این دو گروه می‌شود.

من در این فیلم دوست داشتم به زبان مشترک انسانی برسم، زبانی که در دنیا بسیار اهمیت دارد فرض کنیم الان خیلی برای حل مشکل پناهندگان دیر شده بخاطر اینکه ما الان 60 میلیون پناهجو در دنیا داریم یعنی اینها دیگر اسکان هم ندارند تکلیفشان مشخص نیست که به شرایط مشخصی برسند این خیلی دیر است برای اینکه ما الان بخواهیم دنبال حل مشکلشان باشیم. مسئله دیگر این است که جامعه میزبان نمی تواند این پناهجوها را قبول کند به خاطر تفاوت‌های فرهنگی، زبانی،‌دینی که با این افراد دارد . ممکن است پناهجوها مسلمان باشند و کشور میزبان مسیحی باشند

*دغدغه اصلی شما برای ساخت این فیلم چه بود؟

اینکه چه زبان مشترکی بین همه آدم ها وجود دارد همیشه دغدغه فیلم سازی من بوده است.

خود زبان بدن می‌تواند یک زبان مشترک باشد ممکن است ما به کشوری برویم که زبانش را بلد نباشیم اما ما آنجا می توانیم به همه لبخند بزنیم همین مواجهه و لبخند شکل‌هایی از زبان بدن است.

ما هیچ جغرافیایی برای فیلم تعیین نکردیم که مردم مثلا چه کشوری هستند کودکان هستند که در همه دنیا بی گناه هستند وقتی یک جا بمبی انداخته می شود اولین چیزی که مطرح می‌شود اینکه چقدر کودک کشته شدند اصلا کودک نمی داند چه اتفاقی می‌افتد.

*خودتان سفر زیاد رفته‌اید؟

بله من سفر زیاد می‌روم و همه جا اینطور می‌بینیم که ما با یک زبان بدن حتی می توانیم منظورمان را برسانیم من در این فیلم خیلی دغدغه زبان و کودک را داشتم در یک جایی ما حتی ممکن است در منطق کائنات شک کنیم چطور می‌شود که یک بچه کوچک 5 ساله توسط یک بمب کشته شود و یا خانواده‌اش از بین برود با چه عدالتی می توان این را هضم کرد؟ این خیلی سخت هضم می‌شود.

*چه تعداد عوامل برای ساخت این فیلم مشغول بودند؟

برای ساخت فیلم ما ابتدا با یک تهیه کننده دیگر پیش رفتیم اما بعد نیما ربیعی یکی از دوستانم قبول کرد که تهیه کننده کار شود چرا که بسیار پرهزینه و پر جمعیت بود حدود 120 نفر هر روز در لوکیشن ما حضور داشتند و شاید تا پایان فیلم با عوامل پیش و پس تولید حدود 200 نفر با این فیلم همکاری کردند اما من تصور می‌کنم ما براساس ایده فیلم می‌سازیم اینطور نیست که ایده کوچک داشته باشیم و کار بزرگ انجام دهیم یک زمان ما ایده یک فیلم یک دقیقه ای داریم که اتفاقا دیده می شود و خوب است و کلی هم ما فیلم هایی داریم که خوب نیستند.

*درباره وضعیت اقتصاد سینمای کودک بگویید؟

بخش زیادی از سینمای دولتی ما فقط در حال پول هدر دادن است و توجیهش هم این است که این بودجه دولتی است ما در هیچ جای کره زمین بودجه دولتی نداریم همه بودجه ها مردمی هستند همه باید پاسخگو باشند که چرا فیلم های ضعیفی در ژانرهای ساخته می‌شود که باعث تخریب آن ژانر می شود.

اما درباره اقتصاد فیلم کودک باید بگویم که در همه جای دنیا اقتصاد فیلم کودک خیلی بزرگ است الان ده فیلم برتر و پرفروش دنیا،‌ هفت تا انیمیشن است دلیل هم دارد وقتی ما می‌خواهیم انیمیشن بسازیم یک کودک خودش به تنهایی به سینما نمی آید مخاطب این انیمیشن دو ـ‌سه برابر می‌شود و این به اقتصاد سینما خیلی کمک می‌کند.

ما یک مقطع درخشان فیلمی بعد از انقلاب در حوزه کودک داشتیم آنها هم به نظر من به دنبال دغدغه کودک نبودند به استثنای آقای نادری بقیه به دنبال دور زدن سانسورها بودند، چرا که آن زمان در هر موضوع سانسور زیاد بود در نتیجه فیلمسازان کمتر به سمت درام اجتماعی می‌رفتند این وسط کودکان ما ابژه‌ای شدند برای اینکه فیلمساز حرف هایی را بزند که حساسیت برانگیز نباشد این اوج شکوفایی سینمای کودک ما بود.

 اما الان ما دیگر این را نداریم و سینمای کودک ما چون گیشه ندارد یک پول دولتی به آن می رسد که بخشی از این تهیه کنندگان و فیلمسازان به فکر این هستند که در پیش دولت سود خود را کسب کنند بنابراین اصلا به گیشه نیاز ندارند وقتی فارابی یک میلیارد می‌دهد اینها دراین فکراند که چطور با هزینه کمتری کار را به نفع خود تمام کنند این است که اقتصاد سینمای کودک هر روز ضعیف تر می‌شود.

من دقیقا این نمونه را به چشم دیدم که یک تهیه کننده گفت سود در پیش تولید است! این نکته مخالف همه سینمای تاریخ کره زمین است. در حوزه کودک ما انگشت شمار فیلم کودک داشتیم اتفاقا همینها پرفروش بودند. یک فیلمی خانم برومند ساخت که از ابتدا مشخص بود به خاطر نوستالژی خاصی که داشت پرفروش می شود درباره کلاه قرمزی هم همین اتفاق افتاد اما این نمونه کارها انگشت شمار هستند.

*فیلم جدیدی داشته‌اید؟

من این اواخر درگیر ساخت فیلمی بلند بودم اما بخاطر اینکه هنرپیشه نقش اصلی ام الان سر یک سریال است و کار عقب می‌افتاد احتمال دارد در این فاصله یک فیلم کوتاه بسازم که آن هم در حوزه کودک و از یک اتفاق واقعی در زندگی خودم شکل گرفت، من خیلی توجهم به مسائل ریز زیاد است مثلا همین فیلم آریو والیبال همزمان با اوج مهاجرت پناهندگان و مسابقات جام جهانی والیبال در ایران بود ما هر روز هم اخبار والیبال و هم پناهندگان را می‌شنیدیم که یک مرتبه اینها در ذهن من ادغام شد.

در فیلم جدیدم هم باز درباره مسابقه فرانسه ـ پرتغال در فینال جام ملت های اروپا که هنوز یک سال  نشده برگزار شدنش، است. من صفحه یک عکاسی را دراین مدت بین دو نیمه دیدم که در خانه یکی از پناهجویان عکاسی کرده من فکر کردم اگر این مسابقه در شبی برگزار شود که اینها برگشتند به خانه‌اش و با یک خانه مخروبه مواجهه شوند چه اتفاقی می‌افتد و قصه اش حول این داستان است.

*فوتبال را خیلی دوست دارید..

اتفاقا خیلی وقت است فوتبال نمی‌بینم اما بچه بودم خیلی فوتبال می‌دیدم و دوست داشتم.

*نکته پایانی؟

در نحوه ساخت فیلم های کودک باید تلاش کنیم استعدادهای بچه ها را شکوفا کنیم تا آنها به حوزه‌ای سوق پیدا کنند  که علایقشان بدان سمت است یعنی در واقع آنها را به سمت و سوی علایقشان هدایت کنیم.


منبع: فارس

 

 

کد مطلب: 29043

ارسال نظر

پربازدیدها

انتخاب سردبیر