آیا تئاتر بدون تماشاگر شکل می‌گیرد؟

برخی اهالی هنر معتقدند که تئاتر می‌تواند بدون گریم، لباس، دکور، صحنه و نورپردازی وجود داشته باشد اما بدون بازیگر و تماشاگر شکل نمی‌گیرد.

آیا تئاتر بدون تماشاگر شکل می‌گیرد؟

گیلان خبر: حسن اسدی ( بازیگر تئاتر ، تلویزیون و سینما ): «بینوایان» اعتراضِ مستقیم «ویکتور هوگو» به نگرش جزمی و رنگ بندی جابرانه‌ای است که خاکستری در آن جای ندارد.

رویا افشار با درک درست از این شاهکارِ جاوادانه ادبی ، پنجره دیگری به زعم خودِ از آن گشوده و از منظر خویش به نگارش متن پرداخته است.

از این رو قوتِ متن وام دار هوگو است، از سوی دیگر حذف دکور که رویکردِ گریز ناپذیر و هوشمندانه تئاتر امروز ایران است ، اتفاقا سبب خیرِ چند گانه ایست که خودِ جای بحث مفصل و جداگانه‌ای دارد فقط اجمالا باید خاطر نشان کرد گروتفسکی سال‌ها پیش نظریه «تئاتر بی چیز؛ Towards a poor theater» را پردازش کرده است.

وی در کاوش برای دادن پاسخی به این پرسش بود که آیا تئاتر می‌تواند بدون گریم، لباس، دکور و حتی صحنه، نورپردازی و تاثیرات صوتی، وجود داشته باشد؟ و در ادامه به این نتیجه رسید که چنین چیزی ممکن است اما محال است که تئاتر بتواند بدون بازیگر و تماشاگر شکل بگیرد.

بنابراین سروش طاهری عالمانه به این مهم توجه کرده و از سایر عوامل و عناصر مختصراً و درست بهره جسته ، موسیقی ساده و بی آلایش، فاقد تنظیم‌های پیچیده هارمونیک یا کنترپوآنتیک اما بسیار مفید و موثر از ویژگی های بارزِ «سرخ، سفید، آبی» است.

همچنین میزانسن‌های درست و حرکات فرمِ خوب، قابل تامل و در خور توجه است، تنها عاملی که گاهی رشته سخن را از دستِ تماشاچی می‌رباید کند شدن ریتم است که شاید دلیل آن استفاده از بازیگران کاملا حرفه‌ایی در کنارِ کم تجربه ترها می‌باشد.

اگر از مورد آخر صرف نظر کنیم، «سرخ، سفید، آبی» نمایشی بی تکلف، بی هیاهو، بی ریا، آرام ولی پویا، دلپذیر و به دور از خودنمای است.


منبع: فارس

 

 

کد مطلب: 31931

ارسال نظر

پربازدیدها

انتخاب سردبیر